top

Teaching & Training

Menu ICT

Tribe (=home) << Fietslessen << Brevet

 

Praktijexamen 2 op 18 november om 2 uur


Zal ik het spannend maken? Nee, beter maar niet, er is genoeg meegeleefd.

G e s l a a g d ! ! ! ! !


Eindelijk, het is zover, ik heb mijn brevet. Het is vandaag een roze dag!!

Helaas is het gemeentehuis in Heerlen al dicht als ik klaar ben, dus morgen maar na mijn werk, neem ik de middag wel "vrij".

Hoe liep het.

Ik stond van morgen met een lekker gevoel op, geen last van spanning, goed geslapen en een beetje het gevoel van we gaan het even halen vandaag.

Ik heb vanmorgen allerlei dingen gedaan, behalve aan motoren en verkeer gedacht.
Om 13:00 was ik bij Cyriel, we zouden eerst een stukkie rijden. Al bij de tweede afslag was ik even niet bij de les, linksaf slaan, wel links en rechts kijken en even 'vergeten' dat er aan de overkant ook nog een auto aankwam.

We zijn niet echt lang op pad geweest, meer een soort omweggetje naar het examenlokaal.

Daar eerst een 'bakkie gedaan' en wat zitten keuvelen. Zowaar ik had Simons weer als examinator, blijkt dat hij zelf ooit instructeur is geweest in Heerlen e.o., dus een 'praktijkmens'.

Na de gebruikelijke begroeting, die toch ook iets van herkenning had, zijn we naar buiten gelopen Nummerbordje kijken, naar de fiets en alleen de verlichting test gedaan.

Oortje in, jas dicht, helm op, handschoenen aan, op mijn gemakkie, en karren maar.

Mijn eerste woorden tegen mezelf waren, heel luid "Dit is MIJN ritje!! Barst maar."

Ik had er zin in, en het ging vanaf het begin lekker. De route was niet helemaal een verassing, Kerkraderweg, ergens linksaf, naar zo'n stom slingerhellinkje, onderaan links, lekker bochie, en vervolgens de wijk Heerlerbaan op. Voor bekenden, de Keerweg, met ceel "weggetjes van rechts" en daarna de Heesberg op, vervolgens via Imstenrade naar Huls, van Huls binnendoor over Bosschenhuisen, waar ik het initiatief nam om naartoe te rijden (ik ging links, maar had rechtdoor gemoeten) lekker over zo'n prutpad, glibberen, maar ik bleef eigenwijs tempo houden. Ik was de opmerking van het vorige experiment nog niet vergeten, het was dezelfde weg namelijk. Vervolgens Richting Simpelveld, van Simpelveld naar Schweier, en door de n281 op.

De opdracht We gaan er bij Heerlen Zuid (Ziekenhuis) af, was voldoende aanleiding om een mooie inhaalmanoeuvre te doen, netjes krap boven de 100 te rijden, en keurig uit te voegen naar het Atrium (ziekenhuis).

Ik kreeg de opdracht om op de vluchtstrook van de afrit te stoppen om mijn kinbandje vast te maken. Ik wist niet dat ik dat vergeten was, volgens mij had ik het wel vastgemaakt. Makt ook niet uit, de klok tikt door.

Heel even dacht ik, da's dus echt mis, je kunt het "sjeeken", maar ik herwon een dosis zelfvertrouwen. Ik herhaalde mijn eerste opmerking "Dit is MIJN rit g.v.d."

We reden vervolgens de Heesbergstraat af, en onderaan de Molenberglaan weer omhoog, om op de Kerkraderweg uit te komen. Terug naar het examenlokaal dus.

Ik dacht alleen "Nou al?" en vroeg me heel even af of het kinbandje noodlottig was geworden.
Cyriel en Simons stappen uit de auto en liepen babbelend vooruit, ik sloot af, zette mijn helm af en liep naar ze toe.

Ik mocht zowaar voorgaan. Bij de tafel aangekomen, nadat Simons plaats had genomen, stak hij zijn hand uit met de woorden "Gefeliciteerd, de buit is binnen, zullen we maar zeggen"

Ik bedankte, sloeg Cyriel op de schouder met de woorden "Dat heb je goed gedaan jochie"
Het was "maarvoldoende" met een nogal zuinig gezicht meldde Simons dat. Ik probeerde nog iets te praten., over dat prutpad bij Bosschenhuizen, maar hij kapte dat af. "Daar wil ik het nog wel over hebben, ik wilde daar juist niet naartoe." Ik grinnikte schaapachtig.
Boeit dat, dacht ik.

Op de terugweg naar de rijschool reed ik zonder begeleiding, maar wel "een bietje slordig", tenminste dat zei Cyriel dat we weer terug waren.
Nu nog heel veel kilometers maken om het echt te leren.

Dus eindelijk is het boek af.

Gaan we een ander boek schrijven, dus.

Volgt hooguit nog de afrekening. En morgen even een nieuw papiertje halen.

Een ding moest me van het hart, Cyriel is een toffe peer.
Dus ik kon hem aanbevelen voor de streekgenoten, ware het niet dat inmiddels deze rijschool 'ter ziele' is gegaan.

Cyriel,

Dank je wel voor alle plezier dat ik bij je had!!

Wil je zien hoe ik afreed?
De Route, volg de paarse lijnen

 

Boodschappen

Rapporten en queries
De Theeketel voor English Tea thuis
Harry's boek

bottom
top
© Copyright 2008 - 2017 bedlamites.nl 

bottom

Powered by: Joomla!. | Hosted by: EK-Hosting. | Template base: Themza. | Adapted by: ICT Bedlamites.