top

Teaching & Training

Menu ICT


 

Les 21 op 17 oktober om 10 uur


Vandaag weer een dubbele les. Het weer is nog knudde al ik van huis vertrek, ik ben blij dat ik zaterdag een motorbroek (met voering) heb gekocht. Weer last van mijn knie krijgen heb ik niet veel zin in. Ik heb de voering er uit gelaten, zo koud is het immers nog niet.
Ik ben behoorlijk vroeg bij Cyril, maar moet mijn broek nog aandoen en mijn laarzen, dus die tijd komt goed uit.

Als Cyril arriveert, met 2 collega motorlessers, ben ik net klaar. De mannen zetten hun fietsen weg en ik wordt direct weer op de bekende 'hartelijke' manier door Cyril ontvangen.

"Vandaag heb je pech, met je nieuwe broek, ik ga je op je bek laten gaan!" zijn zijn welkomst woorden. Ik grinnik. Voor we vertrekken nog even e.e.a. recapituleren. Het is niet zo bar best weer, dus, denk aan modder, bladeren, strepen, putdeksels en zo. Let op je positie op de weg, pas je snelheid aan, maar niet gaan 'trutten'.

Ik stap op, en zorg dat ik gunstig sta om te vertrekken. We rijden het bekende stukje, door Schaesberg, richting Kaldeborn. Het is te merken dat ik een beetje moe ben van de 3 cursus dagen, ik ben er niet voor de volle 100% bij. Ik kijk niet overtuigend genoeg. We stoppen bij de sporthal, en Cyril legt me e.e.a. nog maar eens haarfijn uit. Ik weet wat hij bedoeld, maar ik heb me een bepaald kijkgedrag aangeleerd in het blik. Ik zie in hele korte momenten bijna constant wat er achter me gebeurt, dus kijk ik nooit zo overdreven, waarom kijken als je weet dat er niks is?
Toch maar aanwennen. De examinator 'kikt' daarop. Ik knoop de boodschap goed in mijn oren.

We rijden weer verder, Richting Heerlen, de Molenberglaan af, Akerstraat op, Heerlerbaan naar boven en dan de weg op richting de Beitel, achter de beitel slaan we af, richting Simpelveld we gaan een klein, smal, smerig boerenlandweggetje in. "De bladeren en de modder" denk ik. Inderdaad, veel bladeren, veel moddersporen, immers de snijmaïs campagne is aan de gang.

We rijden allerlei, best wel aardige weggetjes in het Limburgse land langs, tussen Simpelveld en Eys (Wittem). De meeste zijn mij onbekend, zodat ik extra attent ben. Soms kun je inderdaad een heel stuk vooruit zien, en dan kun je, als het wegdek enigszins schoon is, lekker doorrijden. Maar ik vind het bij 60 wel hard zat, het is een beetje glibberig, er liggen bladeren op de weg en hier en dar is de 'rolsplit' los. Het zicht is ook niet 'je dat' al die kronkels, en ik weet absoluut niet hoe die weggetjes daar lopen.

Ergens in Eys (meen ik) stuurt Cyril me een weggetje in maar we komen bij een klooster uit, draaien en terug, een ander weggetje. We steken ergens een provinciale weg over, ik zag dat er zo'n mafkees op zo'n bromscooter aan kwam kachelen, hield daar dus maar extra rekening mee. We steken over en belanden in een echt modderpad. Ik denk een ding, bijna van de reclame voor cupasoup gejat "Cyril, wat ben je toch een eikel". Gadverdamme wat een teringstreek. Ik hoor Cyril zeggen "Dit is een beetje te erg, dit bedoelde ik niet." Ik denk er het mijne van.
Glibber de glibber gaat het achterwiel, in slow motion, tuf ik door de bende heen, voel me op een gegeven moment genoodzaakt om beide benen maar van de steppies te nemen en in die prut een beetje evenwicht te bewaren.

Als we daardoorheen zijn gekomen, ben ik even een beetje 'uit mijn doen'. Ik begrijp dat dit weer een van die perfecte 'leermomenten' was. Ik moest het weer eens zelf uitzoeken. Maar ik ben niet op mijn plaat gegaan.

Zo rijden we nog wat in die omgeving door, en ik moet zeggen dat ik me hoe langer hoe meer thuis begin te voelen op de fiets.
Stukken waar je rustig doorkunt karren met 80, dan weer stukjes waar je bijna stapvoets moet, weer een stukje door een dorp, en heel veel 'landlucht' om me heen. Als ik een boerenhart had, zou dat opbloeien.

Ik geniet met volle teugen. Het is droog, er staat een gemeen zonnetje, het wegdek schittert en mijn vizier is hopeloos. "Klep omhoog" denk ik. Dat gaat beter.

Op een gegeven moment slaan we ergens weer af, en komen op de provinciale weg richting de Beitel uit. Ik heb geen benul van tijd en denk dat we 'op huur aan gaan' maar nee, bij het Roda Stadion gaan we eraf, een rondje om het stadion. We rijden daarna nog een ommetje en komen weer op de 'Euregioweg' uit. Bij het tankstation gaan we eraf, ik moet tanken, is de opdracht.

Aansluitend spuit Cyril de motor eens grondig af, hij ziet er echt een beetje vies uit. Ik pest Cyril nog even, en we gaan met een omweggetje naar de 'stal'.

Vandaag heb ik dus een leuk tochtje gemaakt, het weer was droog, maar de wegen pas later. Ik vond die moddertoer eigenlijk wel leuk. Nu weet ik ook wat het voor gevoel is als de achterkant niet strak de voorkant volgt. Gek genoeg ga je toch nog redelijk rechtdoor. Eigenlijk niks om je dood voor te schrikken. Tegelijkertijd heb ik nog eens extra aandacht kunnen besteden aan het beoordelen van de weg, in zijn geheel, dus gesteldheid, verloop en het verkeer.

Het overdreven kijken komt ook langzaam maar zeker op gang.

Volgende week een dubbele, maar dan wat later Woensdag van 5 tot 7. Dan pik ik ook het rijden in de schemer mee.

Ik zit me al een beetje te verheugen.

 

Boodschappen

Rapporten en queries
De Theeketel voor English Tea thuis
Harry's boek

bottom
top
© Copyright 2008 - 2018 bedlamites.nl 

bottom

Powered by: Joomla!. | Hosted by: EK-Hosting. | Template base: Themza. | Adapted by: ICT Bedlamites.