Als je iets niet weet….. Moet je het vragen.

Dé ‘dooddoener’ bij mijn entree op ‘het Herle’ in 2006.

Alleen de stelling al. Gesteld dat ik iets niet zou weten, omdat ik simpelweg niet van het bestaan ervan op de hoogte ben, hoe kan ik daar dan naar vragen? Ik besef dat dit heel theoretisch klinkt. Ik zal proberen dit met een voorbeeld te verduidelijken. Vooropgesteld het volgende. Ik ben helemaal niet een ‘biologie’ of ‘kennis van het lichaam’ persoon. Sterker nog, ik ‘heb’ er helemaal niets mee. Als ik al vragen krijg van mijn gezinsleden, als ze een of ander ‘kwaaltje’ hebben, moet ik het antwoord schuldig blijven, ik weet het niet, ik men immers geen medicus. (Ik wil het ook niet weten, ik heb daar niet voor geleerd). Hetzelfde is van toepassing op vragen in de geest van ‘psychologie’ en ‘orthopeadagoochelarij’ Ik heb er niets mee. Dus weet ik er niets van.

Stel dat… bijvoorbeeld een collega psychisch ‘in de war’ is. Omdat ik geen psycholoog ben, weet ik dat niet, ik kan me alleen afvragen waarom deze collega zo ‘anders’ reageert. Ik kan me dat afvragen, ik doe dat niet.

Ik weet dan dus niet dat deze collega ‘iets’ heeft. Tegelijkertijd weet ik dus ook niet of andere collegae iets hebben. Kortom, ik weet iets niet. Moet ik dan mijn ‘teamleider’ vragen “Wat is er met mijn collegae?”, want … “ik weet het niet” Dus moet ik het vragen.

Vreemde situatie.

Ik hoop dus dat ik komend schooljaar, waarvan ik nu niet weet wat ik moet gaan doen, niet de onnozele ‘tip’ krijg “Als je iets niet weet, moet je het vragen”

Indien dat wel het geval is, ga ik nu een lijstje aanleggen met ‘dingen die ik niet weet’.